SOBELENDİK
Buyrun buradan yakın, Figen'e sobelendik.Peki biz de dökelim kirli çamaşırlarımızı ortaya...
1- Ortaokula kadar parmak emen biri olarak dişlerimin öne atılması gerekiyordu ama onun yerine çürüdüler.Onların yerine şimdi kaplama köprü var.Oğlumun da bir süre parmak emmek istemesi beni çok korkutmuştu.Neyse, yalancı emzikle önüne geçtik.
2- Genç kızken, (şimdi 30'um) romantik biri olarak aşk romanları okur, onlar gibi aşk yaşadığımı hayal ederdim.Ama hayat insana onların gerçekten de hayal kahramanı olduğunu öğretiyor.Ha, eşimi seviyorum, o başka mesele...
3- Yaklaşık 3 sene tek başıma İngiltere'de kaldım.Hayatımı deli gibi yaşamak varken, evden okula, okuldan eve gittim.(Evet, ben bir aptalım.Keşke her haltı yeseydim)
4- İçki içmeyi severim.Bir keresinde eşimle tekila içmiştik.Tam 6. dumbleyi kafaya çekmiştim ki, kapı çaldı ve kayınvalidemle eltim geldi.Öpüştüğümüzde "Hii, içki içti bunlaaar," dedi kadın.(Daha 7 aylık gelindim)
5- 8-9 yaşlarındayken bir gün, banyodan çıktığımda annem ekmek istedi.Babam da ben kahvehaneye gidiyorum hadi giyin de beraber inelim aşağıya dedi.Beraber yürümeye başladık.Tam bakkalın önüne geldiğimizde, benim eteğin düğmesi koptu ve etek yere düştü.Daha acısı ben acele ediyorum diye içime iç çamaşırı da giymemiştim. Babamın yüzündeki ifadeyi ve benim önümle arkamı kapatma paniğim hâlâ aklımdadır...
6- Hamileyken, Mustafa'yı aşermeyi bahane ederek yemek almaya dışarı çok gönderdim.Bir keresinde gece 00.30'da Lefkoşa sokaklarında lahmacun arıyordu.
Alın işte bunlar da benim bilinmeyenlerim...Mutlu kalın...
2 yorum:
Bu aslında doğumunu anlattığın postla ilgili. İnanılmaz bişey, her doğum hikayesini okuduğumda ağlıyorum. Çok güzel anlatmışsın. özellikle o yanağa yapışma sahnesi süper. Ateş'in doğduğu günü hatırladım ve ağladım. O yazdığın ölüm korkusu çok doğru. Ben de sürekli aynı korkuyu hissediyorum. Hem onun için, hem de bana bişey olur da ona bakamazsam diye kendim için.
Sevgili Banu, benim her aklıma geldiğinde ağlıyorum.Şimdi 2.5 yaşında ama bazen zaman nasıl tutulur acaba diye düşünüyorum.Büyümesin, el olup gitmesin diyorum ama biliyorum ki büyüdüğünü görmek çok gururlandırıcı olacak.Ateşin resimlerini gördüm blogunda.Harika bir bebek.Gülüşü desen başka bir şey.Allah onları bize bağışlasın...
Yorum Gönder